Irutxuloko Hitza

Mikel Laboa hil da

Euskal kulturaren ikurra zendu da, 74 urte zituela, kantagintzari egindako ekarri oparoa utzita.

aritz sorzabal

Mikel Laboa atzo hil zen, 74 urterekin, azkenaldian osasunez makal ibili ondoren. Poliklinikan herenegun ingresatu zuten, eta atzo goizaldean zendu zen Marisol Bastida eta seme-alabak alboan zituela. Gorpua Errekaldeko beilategira eraman zuten eta gaur, 11.15 aldera, erraustuko dute.

Senitartekoak eta lagunak goizetik bertaratu ziren beilategira, baita gizarte eta kultura munduko hainbat aurpegi ezagun ere. Hain zuzen ere, euskal kantagintza berriaren ildoko musikari eta kantari handienetakoa izanda, Laboaren heriotza denen ahotan izan zen egunean zehar.

Donostiako Udaleko ordezkariek, esaterako ¬Kirol zinegotzi Jon Lasaren senidea zen Laboa¬, abeslariari buruz hitz egin zuten haien agerraldietan. Udal kultura ordezkari Ramon Etxezarretak azken mende erdiko euskal kulturaren ikonoa dela azpimarratu zuen. «Belaunaldi guztietan harrera ona zuen. Ahots berezia zuen eta musikari bezala ere berezia zen. Euskaraz jardundako kantautoreen artean, berak izan du nazioarte mailan eragin gehien».

Odon Elorza alkateak «bihotz-bihotzez» deitoratu zuen heriotza. «Betetzeko zaila izango den hutsunea» uzten duela adierazi ondoren, euskal musika eta kultura «nabarmen berritu» zuela esan zuen. Bestalde, Udalak hiriko Urrezko Domina Laboari ematea proposatuko duela iragarri zuen.

Jaurlaritzako Kultura sailburu Miren Azkaratek, berriz, erakundeen aldetik merezitako omenaldia jasoko duela aurreratu zuen. «Aparteko pertsona zen, guztiek maite eta miresten zuten. Musikarekin erlazioa duen pertsona ororentzat erreferente zen». Hizkuntza Politikarako sailburuorde Patxi Baztarrikak familiari besarkada bat bidali zion. «Euskara jakitea eta ulertzea merezi duela erakutsi zion gizarteari».

Misterio kutsua

Kultura munduan dabiltzanek ere donostiarra izan zuten hizpide. 1984. urtetik harekin lanean ibilitako Iñaki Salvador piano jotzaileak gauza asko erakutsi zizkiola aitortu zuen. «Har daitezkeen filosofia bideak erakutsi zizkigun».

Xabier Lete abeslaria bere ekarriari buruz mintzatu zen. «Abesten eta egiten zuenari misterio kutsu bat emateko gaitasun ikaragarria zuen». Harkaitz Cano idazleak ere izan zuen zeresanik. «Mikel beti zen adeitsua jende gaztearekin. ´New Yorkeko gure gizona´ esaten zidan, New Yorken bizi nintzela pentsatzen zuelako. Han nengoela asko gogoratu nintzen bere musikarekin. Broadway eta 27. karrika-ren kantuak hor geratuko dira betiko».

Anjel Lertxundi idazleak «gizon handi bat» joan dela nabarmendu zuen. «Galera handia da, ez bakarrik kantagintzarako, baita kultura arloarentzat ere».

Elkar argitaletxeko produkzio arduradun Angel Valdesek Laboa bezalako artista bat sortzea oso zaila izango dela aitortu zuen. «Bere xarma propioa zuen, inolako imitaziorik onartzen ez duena».

Aieteko Lantxabe Auzo Elkarteak ere oharra idatzi zuen; auzo horretan bizi zen. «Gogoan dugu Aieteko jaietan, ogia besapean zeramala, irribarretsu, trikitilariei dianan jarraitzeko prest agertu zela. Aieteko auzokide maitatuenetako bat joan zaigu». Bagerakidea zen ere, hots, Donostiako euskara elkarteko partaidea.